Terminy astronomiczne na literę K

K

KALDERA -
krater wulkanu.

KEPLERA PRAWA - trzy prawa sformułowane przez Johannesa Keplera dla opisania ruchów planet w systemie słonecznym. (1) Orbita każdej planety jest elipsą, przy czym Słońce znajduje się w jednym z jej ognisk. (2) Promień wodzący planety zakrela w równych odległociach czasu równe pola. (3) Drugie potęgi okresu obiegu planet wokół słońca są wprost proporcjonalne do trzecich potęg rednich odległoci od Słońca.

KLASY JASNOŚCI - jedna z cech klasyfikacji widmowej gwiazd, różnicująca gwiazdy tego samego typu widmowego pod względem jasności absolutnej. O klasie jasności gwiazdy określonego typu widmowego decydują jej rozmiary.

KOMA - aberracja będąca efektem niedoskonałości układu optycznego, którego efektem jest zniekształcenie obrazów obiektów oddalonych od osi układu. Komę definiuje się jako zmienność powiększenia w osi źrenicy obiektywu. Koma pojawia się w układach parabolicznych skorygowanych względem aberracji sferycznej. Układy, w których skorygowane są zarówno aberracja sferyczna jak i komatyczna określane są jako aplanatyki.

KOMETA - ciało niebieskie poruszające się po orbicie eliptycznej lub torze zbliżonym do paraboli wokół Słońca. Zbudowana jest z jądra i jego mglistej otoczki zwanej komą oraz z warkocza. Jądro składa się z mieszaniny pyłów i drobnych odłamków skalno-lodowych, będących zamarzniętą wodą, dwutlenkiem węgla, amoniakiem i metanem.

KONIUNKCJA - ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii.

KORDYLEWSKIEGO KSIĘŻYCE - obłoki pyłowe znajdujące się w punktach libracyjnych orbity Księżyca, obiegające Ziemię w podobnym czasie co Księżyc. Odkryte przez polskiego astronoma Kazimierza Kordylewskiego w roku 1961.

KORONA SŁONECZNA - najbardziej zewnętrzna część atmosfery słonecznej, rozciągająca się miliony kilometrów od Słońca, widziana najlepiej podczas całkowitego zaćmienia Słońca.

KOSMOLOGIA - nauka o wszechświecie jako całości.
Zajmuje się poznawaniem praw obejmujących cały Wszechwiat. Bada również ewolucję Wszechwiata. Poznane w laboratoriach i w naszym najbliższym otoczeniu prawa fizyki ekstrapoluje się na cał Wszechwiat. Przy różnych istniejących modelach budowy i ewolucji Wszechwiata, o wyborze najpoprawniejszego decydują obserwacje astronomiczne. Zbierzmy w krótkim zestawieniu fundamentalne prawdy, uznawane przez współczesnych fizyków i astrofizyków:
1. Poznane, lokalne prawa fizyki obowiązują w całym Wszechwiecie.
2. Fundamentalne stałe fizyczne, takie jak: prędkoć wiatła, stała grawitacji, stała Plancka są niezależne od czasu i miejsca we Wszechwiecie.
3. Do opisu wielkoskalowych właciwoci Wszechwiata należy stosować ogólną teorię względnoci Einsteina, która wyparła newtonowską teorię grawitacji.

KOSMOS - synonim wszechświata, często oznacza przestrzeń kosmiczną. Jednocześnie to nazwa jednej z serii radzieckich sztucznych satelitów a także kosmicznej rakiety nośnej.

KRZYWIZNA POLA (powierzchnia Petzvala) - aberracja układu optycznego, w wyniku której promienie położone poza osią optyczną są ogniskowane na wklęsłej lub wypukłej parabolicznej powierzchni przestrzennej - powierzchni Petzvala. Układy skorygowane noszą miano układów Petzvala.

KSIĘŻYC - naturalny satelita planety

KULMINACJA - k.górna, górowanie (odpowiednio k. dolna, dołowanie) to położenie ciała niebieskiego na  maksymalnej lub minimalnej wysokości.

KWAZAR - Odległa galaktyka, która emituje bardzo dużo energii z bardzo małego obszaru w aktywnym jądrze. Źródłem energii kwazarów jest zapewne akrecja materii na supermasywną czarną dziurę. Łańcuch jasnych punktów, które czasami można zobaczyć na początku lub pod koniec całkowitego zaćmienia Słońca, gdy światło przedostaje się między górami na brzegu Księżyca.