Terminy astronomiczne na literę S

S

SATELITA - każde ciało o względnie małej masie obiegające ciało o wielkiej masie. Tor ruchu tego ciała nosi nazwę orbity.

SFERA NIEBIESKA - abstrakcyjna sfera o dużym promieniu otaczająca obserwatora stojącego na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem.

SKALA ANTONIADIEGO - oznaczenie rzymską liczbą seeingu ( jakości obrazu ) według skali:            
1 - Seeing idealny, żadnych ruchów obrazu gwiazdy. 
2 - Lekkie falowanie z okresami spokoju trwającymi kilka sekund. 
3 - Średni seeing z silniejszym drżeniem powietrza.
4 - Zły seeing z nieprzerwanym falowaniem przeszkadzającym w obserwacjach.           
5 - Bardzo zły seeing ledwo pozwalający na wykonanie szkicu.

SOCZEWKA - proste urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem płaskich bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli, minerałów, a nawet parafiny, lub kropli wody).

SPEKTROSKOPIA - nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm.

SPŁASZCZENIE - liczbowa miara biegunowego spłaszczenia ciała niebieskiego.

ŚREDNICA SOCZEWKI LUB ZWIERCIADŁA - to bardzo ważny parametr przy wyborze teleskopu. Najważniejszą funkcją teleskopu jest zbieranie światła. Przy jakimkolwiek powiększeniu im większa średnica tym obraz będzie lepszy. Im większa jest średnica soczewki teleskopu lub jego zwierciadła tym więcej światła jest w stanie "zebrać" teleskop i tym samym obraz będzie jaśniejszy. Ilośc zebranego światła jest wprost proporcjonalna do powierzchni soczewki lub lustra. na przyklad teleskop o średnicy 90mm (6358mmkw) zbierze o 65% więcej światła niż teleskop o średnicy 70mm (3846mmkw). Przykładowe zdjęcia Saturna poniżej, pokazują różnicę w uzyskanym obrazie w teleskopie o średnicy 125mm/200mm/350mm. Różnice przy obserwacji naocznej są jeszcze bardziej widoczne. Wybierając teleskop zawsze wybieraj ten o jak największej średnicy w przedziale cenowym na jaki Cię stać. Poczytaj też o układach optycznych bo refraktor o średnicy 80mm zbierze więcej światła niżi reflektor o średnicy 80mm.

ŚRODEK CIĘŻKOŚCI - punkt, w którym przyłożona jest wypadkowa siła ciężkości danego ciała.

STOPIEŃ - Miara kąta. Jeden stopień to 1/360 okręgu.

SUPERNOWA - kilka rodzajów kosmicznych eksplozji, które powodują powstanie na niebie niezwykle jasnego obiektu, który już po kilku tygodniach bądź miesiącach staje się niemal niewidzialny. Istnieją dwie możliwe drogi prowadzące do takiego wybuchu: w jądrze masywnej gwiazdy przestały zachodzić reakcje termojądrowe i pozbawiona ciśnienia promieniowania zaczyna zapadać się pod własnym ciężarem, lub też biały karzeł tak długo pobierał masę z sąsiedniej gwiazdy, aż przekroczył masę krytyczną, co spowodowało eksplozję termojądrową. W obydwu przypadkach, następująca eksplozja supernowej z ogromną siłą wyrzuca w przestrzeń większość lub całą materię gwiazdy.

SUPERSYMETRIA - teoria rozwinięta w latach osiemdziesiątych XX w., próbująca wyjanić wszystkie rodzaje oddziaływań fizycznych poprzez własnoci geometryczne występujące w postulowanej przez supersymetrię wielowymiarowej przestrzeni o złożonej topologii. Sporód wielu teorii supersymetrii (różnią się liczbą postulowanych wymiarów) najbardziej standardowa zawiera zakrzywioną czterowymiarową czasoprzestrzeń i szeć tzw. skompaktyfikowanych wymiarów (w których rednica Wszechwiata jest mniejsza od 10 -31) odpowiadających za pozostałe oddziaływania ( Mechanizm Kaluzy-Kleina). Cząstki elementarne pojawiają się w teorii supersymetrii jako włókniste (w sensie wielowymiarowej topologii) struktury, nazywane superstrunami - różne rodzaje cząstek są obrazem różnych postaci złożonych drgań superstrun.

SZUKACZ - mała luneta o szerokim polu widzenia przytwierdzona do teleskopu, ulatwiająca odszukanie obiektu na niebie.

ŚWIATŁOSIŁA - stosunek średnicy teleskopu do jego ogniskowej. S=d/f d - średnica soczewki/zwierciadła f - ogniskowa Jest to stała określająca ilość światła docierającego do ogniska głównego soczewki czy zwierciadła. Parametr ten decyduje, jaką jasność ma obraz uzyskiwany w ognisku teleskopu, dla danej średnicy obiektywu. Korzystne jest, aby jasność obrazu była możliwie jak największa.

ŚWIATŁO ZODIAKALNE - słup słabej poświaty wznoszący się nad horyzontem po zachodzie lub przed wschodem Słońca. Jest to światło słoneczne rozproszone na pyle międzyplanetarnym zalegającym w plaszczyźnie Układu Słonecznego.

SZCZEGÓLNA TEORIA WZGLĘDNOŚCI - Teoria Alberta Einsteina, która wyjaśnia zachowanie ciał poruszających się z prędkością bliską prędkości światła.